Szwajcarskie eldorado w cieniu Eigeru

6 – 15. 03. 2026.

Dziewica, Eiger, Mnich – czyli Wielka Trójka Jungfrau Ski Region, pokryta gęstą siatką nartostrad, wyciągów i kolejek. W sumie ponad 200  km tras narciarskich w dwóch dolinach i trzech pasmach górskich. Tyle statystyka i charakterystyka ,potwierdzająca opinię, że znaleźliśmy się w szwajcarskim eldorado.

Po kilku latach przerwy prezes Andrzej zawiózł kuszetkowym autokarem narciarski oddział Grupy Agrykola do Lauterbrunnen, świetnej bazy wypadowej do Wengen, Scheidegg i Grindelwald.

A tam, gdzie nie spojrzysz, doskonale przygotowane trasy, wszystkie powyżej 2000 metrów i z niesamowitą panoramą Alp. Do wyboru, do koloru. Można było poczuć się zawodowcem na słynnej trasie zjazdowej do Wengen /4,5 km/, na której rekord prędkości wynosi 158 km na godzinę. Ale bez przesady, my jeździmy dla przyjemności, chociaż adrenalina buzuje. Warto wspomnieć o Piz Gloria na szczycie Schilthorn/2970 m/. Tu w schronisku w obrotowej restauracji nakręcono 1969 r. film „W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości” z Bondem w głównej roli. Stąd także zjeżdża się na nartach.

Mieszkaliśmy w hotelu Jungfrau, którego właścicielem jest Hindus, ale dbający o dobre samopoczucie miejscowych Szwajcarów. Przejawiało się to m.in. w rygorystycznym przestrzeganiu ciszy nocnej po godzinie 22, kiedy nasze spotkania i tańce dopiero się rozkręcały na cały regulator. We włoskich Dolomitach nie do pomyślenia. Ponarciarskie pląsy z okazji…/np. Dnia Kobiet/, zazwyczaj huczne, obchodziliśmy przy ściszonych rytmach, serwowanych przez dyskdżokeja Mietka. Ale tradycja święta została uszanowana: panie obdarowano  kwiatkiem i kosmetykiem.

Jak zwykle wzruszający był wieczór piosenek. Prezes prosi  przed każdym wyjazdem o zabranie śpiewnika. Nie wszyscy to słyszą. Ale wcale się nie dziwię, gdyż taka książka z tekstami jest cięższa niż but narciarski. Jednak repertuar mamy już w głowie po tak wielu wyjazdach. Julkową gitarę wspomagali dzielnie tenory Michała i Felka z pomocą pozostałych uczestników wieczoru.

W drodze powrotnej zahaczyliśmy o deszczowe Berno, stolicę kraju. A potem Warszawa, Wojskowe Powązki i wzruszające pożegnania. Nowy sezon narciarski już niebawem.

ww

Po raz kolejny uroczyście witaliśmy wiosnę i
otwieraliśmy sezon turystyczny ale kulminacyjnym i jakże radosnym
punktem programy było tradycyjne topienie Marzanny. Uroczystość ta jest
szczególnie celebrowana przez przedszkolaków i emerytów, czyli wszystko
się zgadza – jesteśmy na właściwej fali. Ponadto dodać należy
patriotyczną wymowę kultywowania tego pięknego prastarego słowiańskiego
obyczaju. W tym roku były nawet dwie Marzanny (i nawet się nie
pokłóciły, która ważniejsza) i wyjątkowo duża ilość uczestników tej
sympatycznej imprezy. Może w przyszłym roku zwiększymy ilość pięknych
panien do trzech i to niekoniecznie sztucznych, bo w niektórych
regionalnych obchodach występuje „wodzenie królewny” a nasze panie w
większości potrafią pływać. Piękna jak na zawołanie pogoda, pyszne
jedzonko przygotowane przez naszą niezastąpioną Kasię i wspaniałe humory
dopełniły pierwszorzędną jak zwykle zabawę a uczynni gospodarze już
zaprosili nas na przyszły rok. Więc do zobaczenia ! (st w)

Pierwsza w tym roku wspólna wycieczka rowerowa. Panie zostały obdarzone różami (bez pokwitowania) z okazji Dnia Kobiet.

Kto nie był niech żałuje.

JJ

Kuszetką na Dolomity Superski

Jak karnawał – to narciarska wiara Grupy Agrykola mknie w Dolomity.

Tym razem prezes Andrzej zaproponował dwa nowe regiony w Tyrolu
Południowym: Jochtal – Gitschberg oraz Plose, z zakwaterowaniem w hotelu
Panoramik w Muhlbach. Wyjeżdżaliśmy z mroźniej Warszawy, by po 20 – godzinnej
jeździe autokarem z zwiedzaniem pięknego alpejskiego miasteczka Brixen oraz z
możliwością rozłożenia foteli na kuszetkę, dotrzeć do miejsca przeznaczenia w
Muhlbach, też chłodnego i naturalnie zaśnieżonego.
Program sportowy był realizowany na 25 trasach zjazdowych, do których dojeżdżało
się 15-stoma wyciągami. Jochtal – Gitschberg rozciąga się na wysokości od 1300 do
2500 metrów. W Plose było do dyspozycji 40 km tras, z legendarnym 9-kilometrowym
zjazdem Trametsch. Tereny otwarte, z majestatyczną panoramą ośnieżonych
szczytów. Jeździliśmy, widzieliśmy /nieraz przez mgłę/, podziwialiśmy. Zdarzały się
kontuzje, jak to nartach. Ofiarą, nie do wiary, był Michał, na którego wpadł jakiś
kamikadze.
Narciarskie popisy zwieńczył tradycyjnie Slalom o Puchar Prezesa. Wygrał ponownie
Jarek Przygoda wśród panów. U pań najlepiej poradziła sobie Magda Makulska. Ale
uznanie dla wszystkich uczestników zawodów, którzy demonstrowali prawdziwie
olimpijską formę.
Program apres ski w hotelu obfitował w wiele niezapomnianych zdarzeń. Były
spotkania na zdjęcie butów, rozmowy przy nalewkach, a przede wszystkim tańce,
może nie do białego rana, ale do upadłego. Wyróżniał się, jak zwykle, Karnawałowy
Bal Przebierańców, z wyborem najbardziej pomysłowych kreacji. W tej kategorii
zawładnęli sceną: Jola i Krzysztof jako dobre narciarskie duchy, Joasia turystka,
Teresa harleyowiec, Ela z lat 30-tych, Andrzej jako dżentelmen w małym kapeluszu.
No i po zabawie, trzeba wracać. A w Warszawie mróz.
ww

Pierwsze zjazdy Grupy Agrykoli
Sezon narciarski rozpoczęty! I znowu tradycyjnie ruszyliśmy na trasy Czarnej Góry, Białki
Tatrzańskiej, Jurgowa i Bachledki na Słowacji. Pogoda nie zawiodła. Wyśmienite warunki
narciarskie, śnieżnie, mroźno i każdego dnia pokazywało się słońce. Pięć dni wspaniałej jazdy
w puszystym śniegu. Codziennie na stoku od rana do późnego popołudnia. Fantastyczne
rozpoczęcie sezonu!
Mieszkaliśmy jak co roku u rodziny Budzów w Czarnej Górze. Wyjątkowo sympatycznie,
gościnnie i miło. Tak jak zawsze wyśmienite jedzonko!
Tradycyjnie po nartach bogaty program kulturalny. Teatr – „Lykorz mimo woli” – Molier po
góralsku w Domu Ludowym w Bukowinie Tatrzańskiej, termy Bukvina w Bukowinie
Tatrzańskiej, kulig i śpiewanki – przyjechała Julka z gitarą, Wieczorki taneczne przy muzyce
Mietka Borkowskiego i Henia Wolińskiego.
A teraz do Włoch – Jochtal i Szwajcarii – Jungfrau!
A.G.

Tradycyjnie powitaliśmy wesołą gromadą  Nowy Rok w  Parku w Powsinie.